Het is bijna altijd de eerste zin.
Nog voor ze vraagt wat het kost, nog voor ze vraagt wanneer ik plek heb, zegt ze het: “Ik ben trouwens helemaal niet fotogeniek.”
Alsof ze me wil waarschuwen. Alsof ze bang is dat ik straks teleurgesteld ben.
Ik heb die zin inmiddels honderden keren gehoord. Van vrouwen van dertig en van vrouwen van zestig. Van vrouwen die er, als ik ze voor me zie, prachtig uitzien. En toch meent ze het. Elke keer weer meent ze het.
Wat er eigenlijk onder zit
“Ik ben niet fotogeniek” gaat zelden over fotografie.
Het gaat over die ene vakantiefoto waarop je jezelf niet herkende. Over de kiekjes die je kinderen maken en die je meteen weer wegklikt. Over het feit dat je jarenlang degene achter de camera was, en dat dat ergens ook wel makkelijk was.
En het gaat over iets wat je jezelf misschien nog nooit hardop hebt horen zeggen: dat je niet zeker weet of je het waard bent om vastgelegd te worden.
Dat is geen kwestie van een goede hoek.
Je hoeft niets te kunnen
Dit is het deel waar vrouwen me niet meteen geloven: je hoeft niet te weten hoe je moet poseren. Je hoeft niet te weten wat je met je handen moet. Je hoeft niet ineens iemand te zijn die zich comfortabel voelt voor een camera.
Dat is mijn werk, niet het jouwe.
Ik vertel je precies waar je je kin moet houden en wat je met je schouders doet. We beginnen met de dingen die makkelijk zijn. En ergens halverwege — het gebeurt bijna altijd — vergeet je even dat de camera er is.
Dat moment is waar de foto’s vandaan komen.
Wat er dan gebeurt
Annemieke — een vrouw die dit letterlijk zei, en wat ze bij het reveal-moment zei toen ze zichzelf zag. Haar eigen woorden.”Wauw, ik wist niet dat ik zoveel mooie kanten in mij heb. Ik hoef inderdaad helemaal niet af te vallen. Ik word gewoon echt verliefd op mezelf. Dit had ik echt nooit verwacht.”
En dit is wat ik het mooiste vind: het gaat niet om die ene foto. Het gaat erom dat ze daarna anders naar zichzelf keek. Ook in de spiegel. Ook op maandagochtend.
Anita — een andere vrouw die na haar reveal zei: “Ik zie nu eindelijk in wat andere mensen altijd al tegen mij zeggen en ik nooit wilde geloven. Ik ben wel gewoon heel mooi. Ik wilde dat nooit geloven als iemand anders dat zei, maar nu zie ik het zelf ook. Ik zie ook gewoon een hele ontspannen versie van mezelf.
Twijfel je nog
Dat mag.
Dat is niet iets wat je eerst moet oplossen voordat je mag bellen. De meeste vrouwen die uiteindelijk voor mijn camera staan, twijfelden maanden. Sommigen jaren.
Wat ik je wel kan zeggen: er is nog nooit een vrouw geweest die achteraf zei dat ze het beter niet had kunnen doen.